De normale levensduur van een haar bedraagt ongeveer
7 jaar en bestaat uit een groeifase (anagene fase)
van 4-5 jaar, en een afsterf fase (katagene fase) van
ongeveer 2 jaar. De duur van de anagene fase van het
haar bedraagt 4 tot 5 jaar. Indien je “fausse
Seborree” hebt en je verzorgt niet, dan wordt het
vernieuwingspotentieel sneller verbruikt waardoor de
levensduur van de moedercellen wordt verkort en
daardoor vroegtijdige kaalheid ontstaat. Bovendien is
de kwaliteit van het haar slecht. Het ontstaan van
“te veel melkzuur” heeft te maken met ons nerveuze
systeem en vandaar met stress, angst en depressies.
Boven op het hoofd zijn de cellen van de zweetklieren
gevoelig voor het hormoon adrenaline, vandaar dat de
haren hier het snelst aangetast zullen worden.
Zweet:
Bij transpiratie verliest het lichaam
vocht door de werking van de zweetklieren. De door de
zweetklieren geproduceerde vloeistof bestaat uit: 90%
water, 0,5% melkzuur, 0.2 % urinezuur en andere
stoffen waaronder keukenzout, ammoniak en ureum .
Het zweet zelf is reukloos, de zure geur ontstaat als
het in contact komt met zuurstof. Een onaangename
transpiratiegeur ontstaat door een alkalische
reactie, bijv. onder de oksels is minder zuurstof.
Haarverlies is geen gevolg van te veel transpiratie!
Maar van een teveel aan melkzuur in het zweet. Bij
teveel adrenaline in het bloed heeft zweet een andere
samenstelling, namelijk: 60% water, 5-20% melkzuur,
10 % urinezuur, ammoniak, eveneens extra vetzuren.
Indien het melkzuur niet wordt tegengegaan treden er
uiteindelijk 2 verschillende processen op:
• Ten eerste:
Melkzuur dringt door in de
haarpapil, en door de verbinding van melkzuur met
zuurstof verhardt de lymfevloeistof in de haarpapil.
Zo ontstaat er een harde bol die het haar gevangen
houdt, en dood. Men noemt dit Coque Sereuse.
Om de twee maanden tracht de moedercel aan een
nieuwe groeicyclus te beginnen. Doordat de dode
verharde haar de groei van de nieuwe haar blokkeert
doordat een nieuwe haar zich niet kan ontwikkelen.
Ook is het mogelijk dat potentiële haarcellen zich
niet ontwikkelen, maar afsterven. In dit geval gaat
het ten koste van het totale aantal potentiële nieuwe
haren en treedt vroegtijdige kaalheid op!
• Ten Tweede:
Een te grote concentratie
melkzuur vernietigt het de kitsubstantie die de
haarschubben aan elkaar plakt waardoor de schubben
los gaan laten. Haren worden poreus en fijn. Ook
raakt het haar te vroeg los van de wortelschede.
Wanneer het melkzuur in de haarwortel infiltreert,
stopt het de celgroei. De huid plakt, irriteert en
blokkeert de lymfestromen en daarmee het
stofwisselingsproces van de cellen in het algemeen.
Dus niet de hoeveelheid, maar de kwaliteit van het
transpiratievocht is het probleem.
Plakkerig haar ontstaat doordat het melkzuur dat met
zuurstof reageert en op de huid kristalliseert,
waardoor een zout ontstaat dat extreem hydrofiel is
en de haren plakkerig maakt. Tevens vindt er
toxinatie van de huid plaats. De in de cel gevormde
extra vetzuren maken het haar ook plakkerig.